Het reservaat Takkenhoogte-Meeuwenveen, 5 km ten zuiden van Zuidwolde, bestaat uit een gevarieerd bosgebied met enige heide en vrij veel cultuurgrond, gelegen op een markante dekzandopduiking, even buiten het beekdal van de Reest. Het reservaat vormt een verbindende schakel tussen het Reestdal en het bosrijke gebied op de stuwwal van Zuidwolde. Ten noordoosten van Takkenhoogte ligt het heidereservaat Nolderveld, dat eveneens in beheer is bij ‘Het Drentse Landschap’. Het Meeuwenveen en Takkenhoogte zijn van elkaar gescheiden door een gegraven waterloop. Langs deze loop en naast het Meeuwenveen vindt sinds 1995 op kleine schaal natuurontwikkeling plaats op enkele voormalige akkers.
Het bos op Takkenhoogte bestond uit, in deze eeuw aangeplant, naaldbos, afgewisseld met enkele kleine oppervlakten Eiken-berkenbos. Grote delen van het naaldbos gingen bij de herfststormen van 1972 tegen de vlakte. Deze stormvlaktes zijn herbebost met loofbomen, voornamelijk Eik en Beuk. Het is een relatief jong bos. De specifieke bosplanten van een goed ontwikkeld oud bos ontbreken dan ook nog. De ondergroei bestaat uit de grassen Gladde witbol, Pijpestrootje en Bochtige smele, afgewisseld met Braam, Framboos, Smalle stekelvaren en het ijle groen van Rankende helmbloem. Plaatselijk komen verder nog Brede stekelvaren, Eikvaren en Mannetjesvaren voor. De struiklaag bestaat hoofdzakelijk uit Lijsterbes.
De vennen van het Meeuwenveen worden omgeven door een brede moeraszone, waarvan de begroeiing voornamelijk uit Liesgras bestaat waartussen de ‘sigaren’ van de Grote lisdodde goed opvallen. Op enkele plaatsen is een venige vegetatie aan te treffen met verschillende soorten veenmos en zonnedauw.
Dierenleven
Het gebied Takkenhoogte-Meeuwenveen maakt deel uit van het leefgebied van de Zuid-Drentse dassenpopulatie.
Door de afwisseling van bospartijen, graslanden en waterpartijen is het gebied aantrekkelijk voor verschillende soorten vleermuizen. Op Takkenhoogte is de Wielewaal één van de vele broedvogelsoorten. De vennen van het Meeuwenveen worden bewoond door Groene en Bruine kikkers en Kleine Watersalamanders. Regelmatig broeden hier Knobbelzwanen, Wintertalingen, Dodaarzen, Wilde eenden, Rietgorzen en Kleine karekieten.
De oude Bosbergtoren is in maart 2016 afgebroken. Bij de sloop is een oeroude eikenboom ontdekt die zich vlak onder de toren bevindt. Met deze unieke vondst is Appelscha is twee dingen rijker geworden: een moderne toren en een uniek natuurverschijnsel.
